مکالمه با موضوع مشخصی آغاز می شود و شرکت کنندگان درگیر گفت وگو می شوند اما موضوعی که در پایان مکالمه به آن ختم می شود با موضوع ابتدایی فاصله دارد. این اتفاق در مکالمه های آنلاین که شرک کنندگان با یکدیگر رودررو نیستند بیشتردیده می شود. پژوهش هایی درباره ی بررسی ارتباط موضوعی و نیز رانش موضوعی گفت وگوها در فضای مجازی صورت گرفته و دسته بندی مشخصی نیز از دسته های موضوع های گفت وگو ارایه شده ولی بررسی کامنت ها در فضای مجازی اینستاگرام این نکته را روشن می کند که این دسته بندی نیاز به بررسی دقیق تر دارد. در این پژوهش سعی شده است با استفاده از نظریه ارتباط موضوعی و تحلیل موضوعی گفتمان پویا دسته بندی جزیی تری نسبت به آن چه تا کنون تعریف شده است ارایه شود. هابز چهار دسته ی ارتباط موضوعی، موازنه ی معنایی، توضیح و فراسخن را پیشنهاد می دهد. هرینگ و نیکس گسست را نیز به آن می افزایند. در بررسی داده های پژوهش حاصل، دسته بندی های جزیی تری برای ارتباط موضوعی و گسست یافت شد.

بااینکه مفهوم زمان جایگاهی بنیادین در فیزیک و متافیزیک رنه دکارت ایفا می کند اما به مثابۀ موضوعی مستقل و منسجم و به طورِ نظام مند در آثار وی بررسی نشده است. به همین دلیل، تفاسیر متفاوت و متضادی از مفهوم زمان در اندیشه دکارت مطرح شده است: برخی از مفسران زمان را، در چارچوب دکارتی، اساساً گسسته و اتمیستی تلقی می کنند، درحالی که برخی دیگر بر پیوستگی ذاتی و مداوم آن تأکید دارند. این شکاف تفسیری ریشه در پیچیدگی بنیادین متون دکارت دارد. اظهارات پراکنده و گاه متناقض نمای او دربابِ زمان شواهدی متنی فراهم می آورد که هر دو قرائت را پشتیبانی می کند. این مقاله به بررسی این پرسش می پردازد که آیا دکارت به پیوستگی زمانی (تقسیم پذیری بی نهایت زمان) یا به گسستگی زمانی (اتم گرایی زمانی) قائل بوده است یا نه. با تکیه بر تحلیل های برخی دکارت پژوهان مانند کن لوی، گروهام، کمپ اسمیت، مارشال گرو و با ارجاع به آثار اصلی دکارت، ازجمله تأملات در فلسفه اولی و اصول فلسفه، استدلال می شود که شواهد متنی و تفسیرهای فلسفی از تعهد دکارت به نسخه ای از اتم گرایی زمانی یعنی ناپیوستگی قوی حمایت می کنند. در ادامه، قرائتی مخالف که دکارت را قائل به پیوستگی زمانی می داند نیز طرح شده و حدود اعتبار و محدودیت های آن به طورِ انتقادی بررسی شده است.

هدف از این مطالعه بررسی تاثیر جنسیت، فرایندهای خانواده و بافت اجتماعی خانواده بر خودگسستگی از ایده الها و بایسته ها بر اساس مدل نظری فرایند و محتوای خانواده است. گروه نمونه مورد مطالعه در بررسی شامل 388 دانش آموز دختر و پسر دبیرستانی از شهرهای شیراز و کازرون با میانگین و انحراف معیار سنی 37/17 و 52/0 بود. ابزار مورد استفاده در پژوهش شامل سه مقیاس خودگسستگی، مقیاس انسجام خانوادگی و مقیاس اعتقادات مذهبی خانواده بود. نتایج این تحقیق نشان داد که جنسیت، انسجام با پدر و مادر، اعتقادات مذهبی خانواده و بافت اجتماعی بطور معناداری سطوح مختلف خود(خود واقعی، خود ایده آل و خود بایسته) و خود گسستگی از ایده آلها و بایسته را پیش بینی می کنند. در مجموع نتایج این بررسی مدل نظری فرایند و محتوای خانواده را در خصوص خودگسستگی از ایده آلها و بایسته تایید نمود.

فرایند قبض و بسط سرزمینی یکی از موضوعات مهم در جغرافیای سیاسی است که در بررسی تاریخ ایران کمتر به آن پرداخته شده است. نگرش تاریخی صرف در بررسی حکومت های ایران و تحولات سیاسی - اجتماعی آنها مانع توجه به این امر شده است. در این مقاله ضمن بررسی تاریخ پنج سلسله صفویه، افشاریه، زندیه، قاجاریه و پهلوی، الگوی حاکم بر فرآیند پیوستگی و گسستگی سرزمینی طی دوره های تاریخی مزبور مورد بررسی قرار گرفته است. نتیجه حاصل از این مطالعه نشان می دهد که در هر دوره تاریخی، فرآیند مزبور در بر گیرنده پنج مرحله پیوسته به شرح ذیل بوده است: 1- شروع گسستگی سرزمینی ، 2- تشدید گسستگی 3- آغاز پیوستگی 4- تقویت بسط و پیوستگی 5- تثبیت و یکپارچگی سرزمینی  

زمینه: گسستگی رابطه زناشویی اولین مرحله در فرآیندی است که در نهایت به انحلال رابطه زناشویی منتهی می شود و با پریشانی رابطه، ارتباطات ضعیف و اختلال ­های روانشناختی به ویژه افسردگی مرتبط است. علی ­رغم پژوهش های متعددی که در خصوص اثربخشی مدل ­های زوج ­درمانی بر گسستگی عاطفی در ایران صورت گرفته است، جمع ­بندی و تحلیل منسجمی از انواع مدل ­های زوج­ درمانی مؤثر بر گسستگی رابطه زناشویی دردسترس نیست. هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر، مرور تحقیقات انجام ­شده در زمینه انواع مدل ­های زوج­ درمانی مؤثر بر گسستگی رابطه زناشویی در مطالعات ایرانی بود. روش: این مطالعه از نوع مطالعات توصیفی بود و باتوجه به روش اجرا جزو مطالعات مرور نظام ­مند است. جامعه آماری، تمامی مطالعات مرتبط با هدف مطالعه منتشرشده از 1383 تا 1402 بودند. از 90 مطالعه­ ای که بعد از جستجو و غربالگری شناسایی شدند، 23 مطالعه جهت استخراج داده­ها ارزیابی شدند. این مطالعه مروری با جستجوی مطالعات فارسی با استفاده از کلیدواژه­های "زوج درمانی، زناشویی، اثربخشی، زوج، کارآزمایی بالینی، طلاق عاطفی، دل زدگی زناشویی، فرسودگی زناشویی و سرخوردگی زناشویی" و در پایگاه­های داخلیSID, MagIran, انجام گرفت. داده ­ها با استفاده از شاخص­های توصیفی یعنی فراوانی و درصد تحلیل شدند. یافته­ ها: پس از بررسی کیفیت مقالات و نیز درنظرگرفتن معیارهای ورود، 23 مقاله واجد شرایط و هم راستا با اهداف مطالعه حاضر بررسی شدند. نتایج حاصل از بررسی مطالعات نشان داد که زوج ­درمانی بر گسستگی رابطه زناشویی اثربخش بوده است (05/0 p<) و بیشترین مطالعات مربوط به تأثیر رویکرد زوج ­درمانی با رویکردهای واقعیت درمانی، هیجان ­مدار و شناختی رفتاری بوده است. نتیجه گیری: بر اساس یافته ­های پژوهش، نتایج این مطالعه مروری نشان داد که مداخلات زوج ­درمانی بر گسستگی رابطه زناشویی تأثیر معناداری دارد.

مقدمه: خودکشی یکی از دلایل اصلی مرگ و میر زودرس در جهان است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تجارب گسستگی و مولفه های دشواری در تنظیم هیجان در انگاره پردازان و اقدام کنندگان به خودکشی انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر از نوع علی مقایسه ای است. جامعه مطالعه حاضر بیماران بستری در بیمارستان امام حسن (ع) استان خراسان شمالی با مشکل اقدام به خودکشی، همچنین بیماران مراجعه کننده به کلینیک های روانپزشکی استان خراسان شمالی با افکار خودکشی بودند. که از میان آنها 141 بیمار در دو گروه، بیماران بستری اقدام کننده به خودکشی(65 بیمار) و بیماران مراجعه کننده به کلینیک های روانپزشکی با فکر خودکشی درخور توجه بالینی(76 بیمار) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند، و پرسشنامه های دشواری در تنظیم هیجان گرتز و رویمر (2004)، نسخه ی دوم مقیاس تجربیات گسستگی (1993) و پرسشنامه افکار خودکشی بک (1991) را تکمیل کردند. داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار 22SPSS-با آزمون های آماری مانوا و تی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: تجارب گسستگی در گروه اقدام کننده به خودکشی بالاتر از فکر خودکشی بود (021 / 0 =P) از بین مولفه های دشواری در تنظیم هیجان تنها دشواری در کنترل تکانه در بین دو گروه تفاوت معناداری داشت (0. 001

مقدمه با گسترش فرهنگ افراد مشهور، متخصصین صحبت از یک گرسنگی واقعی در مورد افراد مشهور و مباحث مرتبط با آن ها می زنند که در این بین، پیوستگی های فرا اجتماعی می توانند نقش مهمی در پرستش افراد مشهور ایفا کنند. از این رو، مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش تجربه تعامل فرااجتماعی، تعامل فرااجتماعی و گسستگی فرااجتماعی در پیش بینی پرستش افراد مشهور صورت گرفته است. روش طرح پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه گیلان در سال 1397 بودند که 240 دانشجو با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها، از مقیاس نگرش نسبت به افرادمشهور (مک کاتچئون وهمکاران، 2002)، مقیاس تجربه تعامل فرا اجتماعی (هارتمن و گلدهورن، 2011)، مقیاس تعامل فرا اجتماعی (رابین و همکاران، 1985) و مقیاس گسستگی فرا اجتماعی (کوهن، 2003) استفاده شد. در انتها داده ها با روش همبستگی پیرسون ورگرسیون چندگانه همزمان تحلیل گردیدند. یافته ها نتایج نشان داد، تعامل فرا اجتماعی و گسستگی فرا اجتماعی توانستند به صورت معناداری پرستش افراد مشهور را پیش بینی کنند. در حالیکه تجربه فرا اجتماعی قادر به پیش بینی پرستش افراد مشهور نبود. نتیجه گیری بر طبق نتایج، تعامل فرا اجتماعی و گسستگی فرا اجتماعی نقش بسیار مهمی در شیفتگی به افراد مشهور مورد علاقه و پرستش آن ها ایفا می کنند. بنابرابن اعمال مداخلاتی برای کاهش تعاملات فرا اجتماعی افراطی و همچنین کاهش رفتارها و هیجانات ناراحت کننده پس از گسستگی فرا اجتماعی، می تواند منجر به کاهش پرستش افراد مشهور و در نتیجه کاهش مشکلات ناشی از آن گردد.

شناسایی روندها و گسستگی های ساختاری در سری زمانی بارش به عنوان یکی از مهمترین چالش ها در مطالعه ی تغییر اقلیم محسوب می شود، چرا که کشف چنین گسستگی های می تواند به ارزیابی مطلوب سناریوهای آینده و پدیده های حدی همچون سیل و خشکسالی منجر گردد. در این مطالعه به منظور شناسایی گسستگی های ساختاری در سری زمانی بارش روزانه و ماهانه ایستگاه سینوپتیک خرم آباد از دو رویکرد تحلیل چندفرکتالی نوسان های روندزدایی شده (MF-DFA) و تحلیل موجک گسسته با بیشینه همپوشانی (MODWT) استفاده شد. نتایج حاصل از کاربرد MF-DFA بر روی سری زمانی بارش روزانه (2018-1961) نشان داد که سه نقطه گسستگی در این سری زمانی وجود دارد که روند بارش در پیرامون این نقاط به طور مشخصی تغییر پیدا کرده است. از سویی، نتایج این رویکرد مشخص کرد که دوره 2002-1985، به عنوان نوسانی ترین دوره بارش و دوره های 1969-1961 و 2018-2010 به عنوان دوره هایی با کمترین نوسان ها در بارش جلوه می کنند. محاسبه تابع نوسان در مقیاس های زمانی 2، 5، 10 و 20 ساله نشان داد که در دوره 2018-2000، نوسان های 2 تا 20 ساله بارش کاهش یافته اند. همچنین نتایج حاصل از تابع نوسان با qاُمین مرتبه نیز روشن کرد که دوره های 1970-1965 و 1994-1989، همراه با نوسان های حدی بزرگ بارش بوده اند. در صورتی که دو بازه زمانی 2004-1999 و 2013-2008 به دوره هایی با نوسان های حدی کوچک بارش اشاره دارند. همچنین نتایج بدست آمده از کاربرد MODWT برروی سری زمانی بارش ماهانه نشان داد که ضرایب موجک در سال 2007 دستخوش تغییر شده اند. در این راستا با تقسیم سیگنال های فرکانس بالای موجکی به دو دوره شامل 2007-1961 و 2018-2008، مشخص شد که اختلاف بین نوسان های بارش در خلال مقیاس های 8 تا 16 ماه از بیشترین تغییرپذیری در سری زمانی بارش برخوردارند.